Bij de dood van Simon Vinkenoog
'Ik lach me een beroerte!' brulde hij. En nogmaals. En nogmaals. Vooralsnog scheen hij niet van plan daarmee te stoppen. Mijn schuld, al was ik mij van geen schuld bewust.…
'Ik lach me een beroerte!' brulde hij. En nogmaals. En nogmaals. Vooralsnog scheen hij niet van plan daarmee te stoppen. Mijn schuld, al was ik mij van geen schuld bewust.…
tekst Herkent u dit? Dat u zo’n immense trek heeft, zo’n zin in iets lekkers, dat u al droevig wordt bij de gedachte dat u straks verzadigd en uitgegeten zult…
Als snotjongen, nog geen achttien, verliet ik het ouderlijk huis om in Nijmegen Nederlandse Taal- en Letterkunde te gaan studeren. Ik ging ‘op kamers’ wonen, zoals dat heet, hoewel…
Harmen, wiens achternaam ik niet meer weet of misschien wel nooit heb geweten, was een van mijn medebewoners in het huis van mijn hospita in Lent. Je zag of hoorde…
Waarom gunde God ons eigenlijk het rentmeesterschap over Zijn schepping, liet hij ons heersen over de vissen van de zee, over de vogels van de hemel en over alle dieren…
‘Als Pasen op Pinksteren valt’, dat vond mijn moeder wel een lollig antwoord.‘Maar ik wil een motorboot! Wanneer krijg ik dan een motorboot?’Ik was al vroeg slim en voelde fijntjes…
Op de eerste dag van de lente heb ik de natuur geïnspecteerd en in orde bevonden. U mag er weer in!
Tekst Vroeger bewaarde ik dingen. Niet al te keurig en geordend, dan zou ik eerder van verzamelen moeten spreken. Mijn bewaren was passief van aard, een niet weggooien. Wat je niet…
Ooit verliefd was ik zó blij later verdrietig, ontroostbaar nagenoeg. Maar toen weer een ander en ik weer zo totaal dat ik niet meer wist hoe of wat met haar…